zurück meier-classen.ch


1
Säg mer wie's seg, und ich säg dr: es isch nöd eso.
Säg mer sin Name, und ich säg dr: er isch es nöd.
für de Aafang vo Himmel und Erde git's e kein Name.
Näme git's nur für das, wo schpöter isch cho.

Willsch nüt wüsse, weisch alles.
Willsch alles wüsse, weisch nüüt.
Beides isch im Grund gno 's gliich.
Und beides zäme isch es grosses Gheimnis.
Und id dem Gheimnis drin häts grad nomal eis.
Und genau bi säbem Gheimnis fanged alli Gheimnis aa.



2
Will's Schöns git, git's au Wüeschts.
Wo's Guets git, findsch auf Schlächts.
Volls chasch lääre und Läärs chasch fülle.
Ohni Liechtem nüt Schwärs.
Lang zeigt, was churz heisst,
churz zeigt, das lang heisst.
Bim Wachse schwindet s Chliine,
bim Schrumpfe s Gross.
Ohne Vorher keis Nachher, ohne Nachher keis Vorher.
Wem das klar isch, dä schaffed ohni z tue,
seit s Richtig ohni z rede,
laat eifach gscheh und griift nöd ii,
laat cho und gaa und wot nüüt bhalte.
Und wer nüüt bhaltet? Dä cha nüüt verlüüre.



3
Wänn mer nöd meint, die Bessere seged besser,
sind alli zfride.
Wänn mer Schätz nöd schätzed,
wärdeds auch nöd gklaut.
Wänn mer nüt zeigt, wo anderi wänd,
bliibed d'Härze liecht.

Was mer chönd druus lehre:
Mach s Härz liecht und nur schwäär de Buuch
.
Mach d Chnoche schtarch und s Welle schwach.

Wer nüüt weiss, tuet nüüt welle.
Und wer weiss, tuet besser nüüt.
Mit nüüt tue chunt alles i d Ornig.



4
Es flüüst und flüüst und überlauft doch nie.
Es isch ganz tüüf und doch grad da.
Niemer weiss, woher,
s isch immer scho gsii,
scho bevor alles aagfange hät.



5
Für de Himmel und d Erde git's kei Unterschiid.
Ein Mänsch isch wie de ander.
Chasch lehre dervo: mach kein Unterschiid,
lass all eso wies sind.
Euseri Wält isch öppe wie en Blasbalg:
Je me mer blased, deschto me brännts.
Je me Gschwätz, deschto schlimmer wirds.



6
Tüüf im Tal, det wo kein Tod je ane chunt,
deet häts es dunkels Tor
rad wie en Mueterschoss.
Deet, heissts, seg d Wurzle vo de Wält.
Us dere Wurzle würkts und wachsts
- und das ganz von elei.



7
Himmel und Erde sind ewig.
Und warum?
Wills nöd nur a sich tänked.
Schtell di zrugg, dänn chunsch voraa.
Laa di loos, dänn bisch am sicherschte.
Wänn nüüt tuesch zum fürsi choo -
grad dänn chunsch am wiitischte.


8
Vom Wasser chasch lehre:
s bringt Sege, nöd Chrieg.
s wird plaged und flüsst doch.

Bim Boue lueg wo.
Bim Tänke gang tüüf.
Bim Schänke gib gärn.
Bim Rede bliib wahr.
Bim Sorge sig klar.
Bim Mache machs rächt.
Bim Wähle lueg wänn.

Vom Wasser chasch lehre:
Bring Sege, nöd Chrieg.



9
Gnueg isch besser als z'vill.

S Messer wo z'lang gschiffe wird, vergheit.
Ime Zimmer volle Gold isch niemer sicher.
Zum Erfolg sich au no meine, macht eim glii kabutt.

Wänns guet wotsch mache:
machs und gang.



10
Nur öppis aaluege und doch alles gseh?
Di ganzi Chraft ufwände und sanf bliibe derbii?
Tüüf is Dunkli luege und s'Aug bliib hell?
Allne Lüüt begägne ohne Urteil voruus?
Würke ohni öppis z'mache?

Lass eifach wachse ohne z'drängle.
Lass eifach gscheh ohni izgriife.
Schaff ohni z'bhalte und Sorg ohni z'herrsche.

Das isch alles.

11
Driisg Schpeiche hät's am Rad.
Aber ohni em Loch i de Mitti wärs keis Rad.
Us Lehm hät de Töpfer de Chrueg gmacht.
Aber nur wil er hohl isch, cha mer en bruuche.
Offni Türe und Feischter mached s Huus heller.
Aber nur wils drin leer isch, chame drin wohne.

Das wo isch, das chasch bsitze.
Das wo nüt isch, das chasch nütze.

12
Zvil Farbe bländed s Aug.
Zvil Töön verschtopfed s Ohr.
Zvil Gwürz verbränned de Gaume.
Zvil Ghetz verrisst s Härz.
Zvil Nöis mach di chrank.

Nimm, was chasch bruuche
und lass, was bloss gfallt.

13
Ehr isch öppis Grässlichs.
Chunsch si über, verschricksch.
Und wänn si verlüürsch, grad nomal.
Und das nume,
will si tuet, als wärsch öpper Bsundrigs.
Wänn merksch, du bisch es nööd,
dänn macht dr nüüt me Angscht.

Und wänn dänn no merksch, dass nöd du,
aber d'Wält öppis Bsundrigs isch,
erscht dänn gasch rächt mit ere um.

14
Wil me s nöd gseht, segis unsichtbar.
Wil me s nöd ghört, segis luutlos.
Wil me s nöd cha aalange, segis unfassbar.
Öise Verschtand nützt drümal nüüt.

Obe nöd hell, unde nöd dunkel.
Ohni End und ohni Name
- und scho lööst sich's wider uuf.
S isch öppis und doch nöd.
Luegsch vorne, gsehsch nüüt.
Luegsch hinde, gsehsch nüüt.

Läb eifach so wie mer immer gläbt hät,
Dänn verlüürsch nie din Aafang.